Your Highness David Gordon Green, 2011
Terwijl op het forum van Salon Indien de Japan Challenge woedt ben ik alweer begonnen aan een eigen challenge: The Slacker Film Master Ultra Quest. In die queeste kijk ik slackerfilms, films over no/low-lives die al dan niet wat leren aan het einde van de dag. Hoewel de protagonist een slacker/stoner is, is Your Highness geen slackerfilm. En ook geen stonerfilm, ondanks dat de titel dat wel suggereert. Daarvoor ontwikkelt het karakter zich te veel en is er te veel actie in verhouding met de dialoog.
Dat daargelaten is het wel een enorm genietbare film. Oké, het plot is behoorlijk sloppy en heeft geen idee hoe het precies naar het eindpunt wil komen, noch is het een kwalitatief hoogstaande film. De actie scènes zijn goed (maar dat kan Green ook wel), maar alles er omheen voelt artificieel. Waar ik bij Game Of Thrones of Lord of the Rings de fantasiewereld volledig vat, waren het hier vooral een stel grappende acteurs met middeleeuwse pakken in ruïnes en bossen. Het voelde niet als een geheel. Maar ik vond het niet erg.
Het plezier spatte van het scherm en dan met name vooral het plezier van de regisseur. De voormalige arthouse regisseur gaat hier volledig op in zijn jeugdige fascinaties voor slechte fantasy films uit de jaren ‘80. De soundtrack breekt regelmatig los in synthesizer-glam-rock, terwijl de film doorspekt is met neppe animatronics en misplaatste gore. Zet daartussen Danny McBride, Natalie Portman, Zooey Deschannel en James Franco die een beetje stuntelen met hun middeleeuwse accenten (vooral Zooey schmiert erop los) en ik kon mijn lach niet meer onderdrukken. Niet heel erg goed, maar opvallend aanstekelijk.
7
